Jan Wojciech Kiwerski "LIPIŃSKI"

1910 - 1944

Przybrane nazwisko: Kalinowski,

pseudonimy: Dyrektor, Kalinowski, Lipiński, Oliwa, Rudzki, Ziomek.

Dyplomowany oficer służby stałej saperów WP: kapitan [1939], major [11 XI 1942], podpułkownik [12 IV 1944].

Urodzony 23 maja 1910 w Krakowie, syn Władysława Wojciecha, lekarza, i Marii Jadwigi Rogalskiej.

Od 1921 uczył się w Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Lublinie, a od września 1923 w Korpusie Kadetów Nr 2 [w Modlinie, od 1926 - w Chełmnie], otrzymując tam w czerwcu 1928 świadectwo dojrzałości.

Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie [czerwiec 1928 - sierpień 1931] dowodził plutonem w 3. batalionie saperów, a od listopada 1934 - plutonem w kompanii przepraw rzecznych batalionu mostowego. Ukończył WSWoj. w Warszawie [lipiec 1937  - sierpień 1939].

W kampanii wrześniowej 1939 oficer operacyjny 33. DP Rezerwowej, następnie 41. DP Rezerwowej [po wcieleniu do niej 20 września oddziałów 33. DP Rezerwowej]. Udział w walkach zakończył 5 X pod Kockiem w składzie SGO "Polesie" gen. Franciszka Kleeberga, po czym w listopadzie powrócił do Warszawy.

W konspiracji od stycznia 1940 w ZWZ - AK, zaprzysiężony przez mjr. Franciszka Niepokólczyckiego. Początkowo wchodził w skład tzw. sztabu dywersji [referatu IIIc] Oddz. III KG ZWZ, a od kwietnia 1940 był oficerem operacyjnym i zastępcą mjr. Niepokólczyckiego, komendanta nowo utworzonego Związku Odwetu KG AK.

Rozkazem L.65/BP z 11 listopada 1942 mianowany majorem służby stałej. Od końca tego roku dowódca Oddziałów Dyspozycyjnych Kedywu KG AK, a faktycznie dowódca największego z nich, "Motoru" - "Sztuki".

Należał do organizatorów walki bieżącej AK [prowadzonej głównie siłami Kedywu], a następnie do czołowych jej realizatorów.

Dowódca m.in. akcji "Wieniec II" w nocy z 31 grudnia 1942 na 1 stycznia 1943.

26 marca 1943 podjął decyzję o wykonaniu akcji pod Arsenałem, w następnym miesiącu uczestniczył w przygotowaniach do akcji pomocy dla walczącego getta, potem w przygotowaniach do akcji "Góral".

Od połowy 1943 używał pseud. "Rudzki" potem "Dyrektor".

W grudniu 1943 wyznaczony na szefa sztabu Okręgu AK "Wołyń", wyjechał z Warszawy, ale nie zdołał tam dotrzeć. Po zmianie rozkazu wyjechał ponownie 2 II 1944 i po przybyciu na Wołyń objął kilka dni później funkcję komendanta Okręgu AK "Wołyń" i jednocześnie dowódcy 27. Wołyńskiej DP AK pod pseudonimem "Oliwa".

Mjr. "Oliwa" wręcza dowódcy batalionu "Trzask" proporzec ufundowany przez ludność Kowla.

Mjr. "Oliwa" [w środku] z oficerami 27. wołyńskiej DP.

Jego 27. DP jako jedna z pierwszych przystąpiła do realizacji akcji "Burza" na dawnych kresach wschodnich.

Mianowany podpułkownikiem służby stałej 12 IV 1944, poległ w walce 18 kwietnia 1944 w futorze Dobry Kraj w nie wyjaśnionych okolicznościach.

 

Odznaczony:

 
Virtuti Militari V klasy [1943]
Virtuti Militari IV klasy [pośmiertnie 1 lipca 1944]

 

 

Warszawskie Powązki

powrót