Stefan Matuszczyk "PORAWA"

1912 - 1979

Oficer rezerwy piechoty WP: podporucznik [1937], porucznik [1943], kapitan [1944].

Urodzony 23 grudnia 1912 we wsi Wiązowe, powiat kielecki, syn Jana i Scholastyki Lewandowskiej. Od 1930 uczył się w Gimnazjum im. ks. Jana Długosza we Włocławku i tam w czerwcu 1934 otrzymał świadectwo dojrzałości.

Po ukończeniu Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy Piechoty 4. DP w Grupie [wrzesień 1934 - czerwiec 1935] od października 1935 studiował filologię polską na Wydziale Humanistycznym UW [pracę magisterską napisał już w czasie okupacji, i po wojnie uzyskał na Wydziale Filologicznym UW zaświadczenie o ukończeniu studiów]. Jednocześnie od 1936 pracował jako kierownik działu prasy i propagandy w Dyrekcji Poczt i Telegrafów w Warszawie.

W kampanii wrześniowej 1939 dowódca plutonu 114. pp w składzie SGO "Narew", następnie dowódca kompanii w Grupie "Kowel" płk Leona Koca, po jej kapitulacji [2.X.1939] wrócił do Warszawy.

W czasie okupacji mieszkał m.in. przy ul. Solec 56 i pracował jako kierownik działu reklamy w Zakładach Graficznych "Tadeusz Puget".

W konspiracji od listopada 1939, dowódca plutonu, a od września 1940 dowódca kompanii Organizacji Wojskowej "Wilki". Po wejściu tego ugrupowania w skład Organizacji Wojskowej "Unii" został we wrześniu 1941 dowódcą kompanii, a w grudniu także zastępcą dowódcy I batalionu i jednocześnie oficerem organizacyjnym w sztabie pułku "Południe".

Rozkazem dowódcy pułku z 29.III.1942 otrzymał pochwałę. W okresie styczeń - kwiecień 1942 ukończył kurs dowódców kompanii. Po scaleniu Organizacji Wojskowej "Unii" z Armią Krajową [marzec 1942] dowódca plutonu 214. i jednocześnie wykładowca na kursach podchorążych rezerwy w Obwodzie Żoliborz Okr. Warszawa AK.

Z dniem 15.VIII.1943 objął po aresztowaniu por. "Twardego" Leszka Kowalewskiego dowodzenie oddziałem "993/W" kontrwywiadu Oddz. II K-dy Gł. AK. Planował i dowodził kilkunastoma akcjami, m.in. głośną likwidacją agentów niemieckich 8.X.1943 w barze "Za Kotarą" przy ul. Mazowieckiej.

Batalion "Pięść"

W Powstaniu Warszawskim dowódca oddziału "993/W", stanowiącego teraz kompanię w składzie batalionu "Pięść" w zgrupowaniu "Radosław" [od pierwszego dnia walk po śmierci m.in. por. "Naprawy" Tadeusza Towarnickiego kompania przybrała nazwę "Zemsta"].

Walczył na Woli, Starym Mieście, Żoliborzu i w Kampinosie.

Ranny w czasie walk o remizę tramwajową na ul. Muranowskiej w dniu 14.VIII.1944.

Od maja 1945 dyrektor handlowy fabryki "Metal" w Warszawie, od lipca 1949 redaktor działu sportowego i lektor Wytwórni Filmów Dokumentalnych, od grudnia 1950 kierownik organizacyjny Biura Wydawnictw Zagranicznych, potem sekretarz redakcji "Żyjmy Dłużej", inspektor Spółdzielni "Gromada" i redaktor w "Agpolu". Prezes Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego.

Kompania "Zemsta" z baonu "Pięść" podczas odprawy na Woli.

Zmarł 9.XII.1979 w Warszawie.

 

Odznaczony:

 
Krzyżem Walecznych - dwukrotnie: 1939, 1944

Virtuti Militari V klasy - 20.X.1943

 

 

 

powrót