Franciszek Władysław Mazurkiewicz "NIEBORA"

1901 - 1944

Przybrane nazwiska: Franciszek [Ferenc] Korday, Franciszek Kwieciński.

Pseudonimy: "Korday", "Niebora".

[w niektórych publikacjach wymieniany mylnie jako Władysław lub Władysław Franciszek]

Oficer rezerwy piechoty WP: porucznik [1936], kapitan [1943], major sierpień 1944].

Urodzony 1 października 1901 w Złoczowie, syn Bazylego, rzemieślnika, i Barbary Franciszki Lebrand. Uczył się w szkole realnej w rodzinnym mieście. W 1915 razem z siostrą Bronisławą wykradł ze szpitala we Lwowie rannego brata, Jana, legionistę.

Od 1918 uczył się w Państwowym Seminarium Nauczycielskim im. Stanisława Sobińskiego we Lwowie i do wiosny 1919 zaliczył tam dwa kursy.

W listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa w stopniu szeregowca w oddziale Romana Abrahama, przemianowanym w końcu tego miesiąca na detaszowany batalion, w którym od lutego 1919 dowodził sekcją, a od czerwca tego roku był zastępcą dowódcy plutonu, awansując kolejno do stopnia plutonowego.

Od sierpnia 1919 zastępca kierownika sekcji ofensywnej i zastępca oficera ewidencyjnego w Oddz. Informacyjnym Frontu Wołyńskiego [2. Armia], od maja 1920 referent śledczy i organizator ekspozytury w Berdyczowie, następnie zastępca referenta organizacyjnego Oddz. II Dowództwa kolejno 2. Armii, 3. Armii i Frontu Środkowego.

W maju 1921 bezterminowo urlopowany.

Współzałożyciel ZS na Nowogródczyźnie i na Wołyniu [Baranowicze i Równe]. Po ukończeniu skróconego kursu Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Grudziądzu [lipiec-sierpień 1931] był od 1932 inspektorem terenowym K-dy Gł. ZS na teren woj. nowogródzkiego.

W styczniu 1935 mianowany oficerem Śląskiego Inspektoratu Straży Granicznej [Częstochowa, Katowice], służył tam w stopniu aspiranta [podporucznika], a potem podinspektora aż do wybuchu wojny, jednocześnie biorąc czynny udział w organizowaniu "dywersji pozafrontowej".

We wrześniu 1939 cofał się razem ze Strażą Graniczną docierając w połowie miesiąca do Lwowa, skąd w październiku przeszedł na Węgry.

Działał w Bazie Nr 1 "Romek" - "Liszt" SZP-ZWZ w Budapeszcie. Była to wojskowa baza wywiadowczo-łącznikowa, której zadaniem było utrzymywanie łączności z Warszawą. W czasie jej funkcjonowania w oparciu o poselstwo RP występował pod przybranym nazwiskiem Franciszek [Ferenc] Korday, a po zlikwidowaniu oficjalnych przedstawicielstw polskich [styczeń 1941] - pod pseudonimem Korday. W Bazie odpowiadał za kierunek powrotny Słowacja - Nowy Targ - Warszawa.

Odwołany do kraju, we wrześniu 1943 przybył do Warszawy. Używał tu nazwiska Franciszek Kwieciński. Początkowo przydzielony do Oddz. IV [wyszkoleniowego] Kedywu K-dy Gł. AK, Uczestniczył w szkoleniu dowódców plutonów i kompanii tworzącego się batalionu "Miotła".

W końcu tego roku mianowany kapitanem rezerwy.

Wiosną 1944 został dowódcą batalionu "Miotła" [sformowanego w oparciu o dawny oddział "Anatol" - "Lilpop", dowodzony przez ppor. cz. w. Seweryna Skowrońskiego "Anatola"].

Batalionem "Miotła", walczącym w ramach zgrupowania "Radosław", dowodził także w Powstaniu Warszawskim, m.in. prowadząc w nocy z 1/2 sierpnia udany szturm na Monopol Tytoniowy przy ul. Dzielnej.

Poległ 11 sierpnia 1944 na rogu Stawek i Dzikiej podczas przebijania się zgrupowania w kierunku Muranowa.

W uzasadnieniu pośmiertnego wniosku awansowego z 15 sierpnia 1944 podpisanego przez "Anatola" i potwierdzonego przez ppłk "Radosława", napisano o nim:

"Za bohaterskie dowodzenie oddziałem, zdobycie Monopolu, Nowolipek, Fajfra [sic] i Stawek. poległ prowadząc oddział do szturmu na Stawki. Wykazał doskonałą postawę d-cy i zasługuje na awans".

 

Odznaczony:

 

Krzyżem Walecznych - 1921

Medalem Niepodległości - 1937

Virtuti Militari V klasy - 11.VIII.1944

 

Warszawskie Powązki 2004.

powrót