Maschinepistole 28/II - (niem. MP.28/II; belg. Mitrallette 34) niemiecki pistolet maszynowy skonstruowany przez Hugo Schmeissera. W 1925 roku IWG (Inspection für Waffen und Geräte - niem. Inspektorat Uzbrojenia i Wyposażenia) zorganizował potajemne próby pistoletów maszynowych (Traktat Wersalski zakazywał prac nad bronią automatyczną w Niemczech). W 1928 roku Hugo Schmeisser przedstawił komisji swój MP 28 II. Była to wersja pistoletu maszynowego MP18IV wyposażona w przełącznik rodzaju ognia. Dodatkowo Schmeisser zastosował w MP 28 II nową sprężynę powrotną o dużej średnicy (wąska sprężyna MP18 często ulegała uszkodzeniom podczas składania broni i wymagała stosowania żerdzi prowadzącej).
Konstrukcja Schmeissera okazała się najlepszą z przebadanych. Jedyną zmianą zalecaną przez wojskowych było zwiększenie pojemności magazynka z 20 do 32 naboi. Po wprowadzeniu tej zmiany firma Waffen- und Fahrradfabrik C.G. Haenel, pracodawca Schmeissera otrzymała zapewnienie, że w przypadku odrzucenia ograniczeń Traktatu Wersalskiego MP 28 II stanie się standardowym pistoletem maszynowym armii niemieckiej.
Nie mogąc rozpocząć produkcji MP 28 II w Niemczech, postanowiono uruchomić produkcję za granicą - w Belgii. Licencyjna wersja kalibru 9 x 23 mm Bayard produkowana przez firmę Pieper w Herstal była jako Mitrallette 34 przepisowym pistoletem maszynowym armii belgijskiej i holenderskiej. Produkowana także była wersja kalibru 9 x 23 mm Largo, która była używana przez policję portugalską. W mniejszych ilościach były produkowane wersje kalibru 7,62 x 22 mm Parabellum, 7,63 x 25 mm Mauser (używane w Chinach) i .45 ACP (używane w krajach Ameryki Południowej).

Po odrzuceniu przez Niemcy ograniczeń Traktatu Wersalskiego w 1935 roku uruchomiono produkcję MP 28 II w zakładach Haenel. Do zamówienia dużych ilości tej broni jednak nie doszło. Zamówiono tylko gniazda magazynka nowego typu i przy ich pomocy zmodernizowano część MP18I. Dowództwo Wermachtu wstrzymywało się z zakupami ponieważ w tym czasie trwały spory dotyczące zastosowania taktycznego i założeń konstrukcyjnych pistoletów maszynowych.
Pomimo braku zamówień Wermachtu na MP 28 II jego produkcja eksportowa trwała. Niewielką ilość tych pistoletów maszynowych zakupiły też rozmaite niemieckie formacje paramilitarne. Po rozpoczęciu w 1938 roku w zakładach Haenela produkcji MP 38, produkcję MP 28 II zaczęto stopniowo ograniczać, by w końcu zakończyć ją w styczniu 1940 roku. W kilka miesięcy później zakończono także produkcję tej broni w Belgii. Egzemplarze MP 28 II zarówno wyprodukowane w Niemczech jak i zdobyte w Holandii i Belgii były używane przez niemieckie formacje zbrojne do końca wojny.
Opis konstrukcji
Pistolet maszynowy MP 28 II był indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta o odrzut swobodny zamka. Strzelanie z zamka otwartego, ogniem pojedynczym lub seriami. Przełącznik rodzaju ognia w postaci kołka nad językiem spustowym. Zasilanie magazynkowe (magazynki 20, 32 lub 50 naboi). Magazynki były dołączane z lewej strony broni. Lufa w osłonie metalowej, w części egzemplarzy na osłonie lufy był montowany zaczep bagnetu (pod lub z prawej strony osłony). Przyrządy celownicze składają się z muszki i nastawnego celownika krzywiznowego o nastawach od 100 do 1000 metrów. Pistolet maszynowy MP 28 II można było zabezpieczyć tylko przy zamku napiętym.

Nabój 9 x 19 mm Parabellum
Masa 4,00 kg (bez amunicji)
Długość 810 mm
Długość lufy 200 mm
Długość linii celowniczej ?? mm
Szybkostrzelność teoretyczna 500 strz./min
Prędkość początkowa pocisku 380 m/s
Zasięg efektywny 200 m

Powstanie Warszawskie: patrol w Śródmieściu.

Stanowisko na Powiślu

Teatr TV: "Sceny z Powstania Warszawskiego" - Piotr Głowacki