kaliber - amunicja 7,62 x 54 mm
masa bez magazynka 8,4 kg
masa z magazynkiem 11,3 kg
długość 1266 mm
zasilanie magazynek 46 naboi
szybkostrzelność 600 strz./min.

Karabiny maszynowe Diegtiariewa, to kilka wzorów karabinów maszynowych konstrukcji rosyjskiego konstruktora broni strzeleckiej Wasilija Diegtiariewa. Oprócz karabinów maszynowych, konstruował także pistolety maszynowe (PPD-40) i karabiny - w tym karabin przeciwpancerny (PTRD).
Rkm DP to pierwszy ręczny karabin maszynowy Diegtiariewa. Był jednym z pierwszych typów broni skonstruowanej po 1917 w Związku Radzieckim. Został przyjęty na uzbrojenie Armii Czerwonej jako ręczny karabin maszynowy w 1927 roku, a następnie produkowany w wielkich ilościach. Nazwa pochodziła od skrótu: Diegtiariewa Piechotnyj - "(karabin maszynowy) piechoty Diegtiariewa". Karabin ten wykorzystywany z dużym powodzeniem do końca II wojny światowej. Od 1943 roku w uzbrojeniu Ludowego Wojska Polskiego. W ręce powstańców warszawskich trafił we wrześniu 1944, w ramach zrzutów dokonywanych nad Śródmieściem i Czerniakowem. Był m.in. uzbrojeniem samochodu pancernego "Kubuś", w czasie ataku na uniwersytet Warszawski.

Używany był jeszcze wiele lat po wojnie (w Obronie Terytorialnej Kraju do lat 70-tych).

Powstanie Warszawskie: osłona barykady przy ul. Wareckiej.

Powstanie Warszawskie: wrzesień 1944 - walki w rejonie Poczty Głównej

Stanowisko w Śródmieściu

DPM - rkm DP był prostym i niezawodnym karabinem, chociaż nie bez wad, dlatego też w opiarciu o doświadczenia II wojny światowej został w latach 1943-44 odrobinę zmodernizowany. Zmodernizowana wersja oznaczona była symbolem DPM, gdzie M oznacza modernizowany.
W czasie modernizacji myślano także o wymianie ciężkiego i niewygodnego magazynka talerzowego na taśmę, ale z pewnych względów rozwiązanie to wprowadzono dopiero w 1946 roku, kiedy to przyjęto na uzbrojenie Armii Radzieckiej powtórnie zmodernizowany karabin w wersji RP-46 (Rotnyj Pulemiot - Ręczny Karabin Maszynowy Kompanii, wzór 1946).